آخرین رویدادها
مشاهده مطلب
کد مطلب: 19
1395/08/24 ساعت 01 و 23 دقیقه
0 نظر
175 بازدید

مشاهیر و بزرگان دیار دارالعباده
ابوالفضل رشید الدین میبدی :

مترجم و مفسر نامدار و صاحب سبک نیمه اول قرن ششم هجری و صاحب تفسیر مشهور کشف الاسرار و عده الابرار با ترجمه و تفسیر عارفانه به زبان شیوای پارسی .
 

شرف الدین علی یزدی :

مورخ ، شاعر، نویسنده و ریاضیدان معاصر امیر تیمور گورگانی ، متوفی به سال 850 هجری شمسی صاحب اثر صفوی و صاحب دیوانی مشتمل بر قصاید ، غزلیات ، رباعیات ، و سه مثنوی خلد برین ، فرهاد و شیرین و ناظر و منظور است . لطافت و سوزناکی اشعار وحشی در ادبیات فارسی شهره خاص و عام است.
 

آیت الله حاج شیخ عبد الکریم حائری یزدی :

شخصیت بلند آوازه جهان شیعه در دوقرن اخیر، بنیانگذار حوزه علمیه قم ،استاد عالیقدر حضرت امام خمینی (ره) و بسیاری از مراجع و اندیشمندان اسلامی معاصر است . وی به سال 1276 هجری در مهرجرد میبد متولد شد و به سال 1355 هجری قمری در قم دیده از جهان فروبست.
 

میرزا محمد فرخی یزدی :

شاعر، روزنامه نگار و سیاستمدار آزاده قرن گذشته و قرن اخیر متولد 1264 هجری شمسی، بنیانگذار روزنامه طوفان. وی یکی از بی پروا ترین شعرای تاریخ معاصر و بلکه تاریخ یران است ظلم ستیزی و داستان مبارزات و تبعیدها و شکنجه های وی به سبب مبارزه با دستگاه جبارپهلوی معروف است و بر همین آرمان نیز به سال 1318 هجری شمسی در زندان به قتل رسید.
 

آیت الله حاج شیخ غلامرضا فقیه خراسانی :

متولد 1295 از بزرگان و علمای یزد بوده که قبل از حضرت آیت الله صدوقی زعامت اهالی یزد را بعهده داشته و در زهد و تقوی زبانزد خاص و عام بوده است.
 

محمد علی ریاضی :

متولد سال 1290 هجری شمسی شاعر معروف معاصر و ملک الشعرای آستان حضرت معصومه (س)

آیت ا... سید روح ا... خاتمی :
از عالمان دینی یزد در دهم رمضان سال 1324 هجری قمری در اردکان متولد و پس از کسب مدارج عالی علمی از محضر آیات عظام در اصفهان به اردکان مراجعت و علیرغم جو خفقان حکومت طاغوت به انجام فعالیت های دینی پرداخت و از پیشگامان مبارزه با آن حکومت بود و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی از سوی حضرت امام خمینی به نمایندگی ایشان و امام جمعه اردکان منصوب و در سال 61 پس از شهادت آیت ا... صدوقی از سوی امام خمینی به سمت نماینده ایشان در استان یزد و امام جمعه شهر یزد منصوب گردید :
مناعت طبع، ساده زیستی خدمات ارزنده ایشان مخصوصاً در دوران دفاع مقدس زبان زد عام و خاص می باشد .
وی سرانجام در آبان ماه سال 1367 هجری شمسی در یزد در گذشت و در اردکان مدفون گردید .


آیت ا... حاج شیخ محمد صدوقی :
 از عالمان دینی در سال 1284 هجری شمسی در یزد متولد و پس از کسب مدارج عالی علمی در یزد ـ اصفهان و قم بنا به دستور آیت ا... العظمی بروجردی و توصیه امام خمینی در سال 1330 شمسی به یزد مراجعت و زعامت دینی و مرجعیت امورشرعی مردم را به عهده گرفتند ایشان در دوران رژیم طاغوت از پیشگامان مبارزه با حکومت طاغوت بودند و همواره با امام خمینی در زمینه مسائل نهضت ارتباطی تنگاتنگ داشتند و در پیروزی انقلاب در کشور و استان یزد نیز نقش مهمی ایفا نمودند . معظم له پس از پیروزی انقلاب از سوی حضرت امام خمینی به سمت نماینده ایشان در استان و امام جمعه یزد منصوب گردیدند . خدمات ارزشمند ایشان در طول حیات خود برای مردم استان یزد و استانهای همجوار و به ویزه در دوران دفاع مقدس زبانزد همگان است .
ایشان سرانجام در روز جمعه دهم رمضان سال 1402 قمری مصادف با یازدهم تیرماه سال 1361 شمسی پس از اداری نماز جمعه در محل مسجد ملااسماعیل یزد به دست یکی از منافقین به شهادت رسیدند .

 
 

مطالب زیر ، به نقل از سایت تبیان یزد »»

 

محمد فرخی یزدی :

محمد فرخی یزدی، میرزا محمد فرزند محمدابراهیم یزدی (سمسار) از شاعران و روزنامه‌نگاران آزادی‌‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. فرخی درسال ۱۳۰۶ هجری قمری برابر با ۱۲۶۸ خورشیدی در یزد زاده شد.
فرخی علوم مقدماتی را در یزد فرا گرفت و تا حدود سن ۱۶ سالگی تحصیل کرد وفارسی و مقدمات عربی را آموخت. وی به علت روح آزادی‌خواهی و اشعاری که علیه مدرسان و مدیران مدرسه مرسلین انگلیسی‌های یزد می‌سرود، از آن‌جا اخراج شد. سپس به کارگری پرداخت و ازدسترنج خود امرار معاش کرد. فرخی در اوان جوانی به سرودن اشعار سیاسی - اجتماعی با مضامین بکر و بی‌سابقه پرداخت.
فرخی یزدی تمام عمر خود را به طور جدی علیه ظلم وستم زورگویان مقاوت ورزید. در نوروز سال ۱۳۲۷ یا ۱۳۲۸ هجری قمری، فرخی شعری تند، خطاب به فرماندار یزد ساخت و در دارالحکومه خواند و ضیغم‌الدوله ‌قشقایی حاکم یزد دستور داد دهانش را با نخ و سوزن دوختند و به زندانش افکندند. تحصن مردم یزد در تلگرافخانه شهر و اعتراض به این امر موجب استیضاح وزیر کشور وقت از طرف مجلس شد. فرخی شعر زیر را با ذغال بر دیوار زندان نگاشت:
به زندان نگردد اگر عمر طی من و ضیغم‌الدوله و ملک ری
به آزادی ار شد مرا بخت یار برآرم از آن بختیاری دمار

همچنین در همین زمینه سروده است:
شرح این قصه شنو از دو لب دوخته ام تا بسوزد دلت از بهر دل سوخته ام
فرخی پس از آزادی از زندان، یزد را به مقصد تهران ترک گفت و در آن‌جا مقالات و اشعار مهیجی را در باره آزادی و بر ضد استبداد و زور و زورگویی در جراید به نشر سپرد و توجه طبقات رنج‌کشیده ایران را بخود جلب نمود. وی در جریان جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ - ۱۹۱۸ برابر با ۱۲۹۳ - ۱۲۹۷ خورشیدی)، رهسپار بغداد و کربلا شد، در آنجا تحت پیگرد انگلیسی‌ها قرار گرفت. وی هنگامی‌ که به طور ناشناس عزم ورود به ایران، از طریق موصل را داشت به دست سربازان روسیه تزاری دستگیر و زندانی گشت.

در طلوع مشروطیت و پیدایش حزب دموکرات در ایران، فرخی از مبارزان خستگی‌ناپذیر یزد بود. وی در غزلی آزادی را چنین می‌ستاید:
قسم به عزت و قدر و مقام آزادی که روح‌بخش جهان است، نام آزادی
به پیش اهل جهان محترم بود آن‌کس که داشت از دل و جان، احترام آزادی
چگونه پای گذاری به صرف دعوت شیخ به مسلکی که ندارد مرام آزادی
هزاربار بود به ز صبح استبداد برای دسته پابسته، شام آزادی
به روزگار، قیامت بپا شود آن روز کنند رنج‌بران چون قیام آزادی
اگر خدای به من فرصتی دهد یک‌روز کِشم ز مرتجعین انتقام آزادی
ز بند بندگی خواجه کی شوی آزاد چو «فرخی» نشوی گر غلام آزادی

فرخی در روز جمعه، دوم سنبله، سال ۱۳۰۰ خورشیدی برابر با دوم ذی‌حجه ۱۳۳۹ هجری قمری در تهران روزنامه «توفان‌» را منتشر ساخت. صاحب‌امتیاز و مؤسس این روزنامه فرخی یزدی و مدیر مسؤل آن موسوی‌زاده بود. طوفان در طول مدت انتشار بیش از پانزده مرتبه توقیف و باز منتشر شده‌است؛ تا این‌که سرانجام در سال ۱۳۰۷ خورشیدی، فرخی یزدی به عنوان نماینده مجلس شورای ملی در دوره هفتم قانون‌گذاری، از طرف مردم یزد انتخاب گردید و همراه با نماینده رشت (محمودرضا طلوع) در جناح اقلیت قرار گرفت و با مخالفت‌های شدید بدخواهان روبرو شد. او به ناچار ایران را ترک گفت و نشریه طوفان برای همیشه تعطیل شد. طوفان عنوان روزنامه داشته و در سال اول، هفته‌ای دو روز (جمعه و دوشنبه)، و در سال‌های بعد سه نوبت در هفته (دوشنبه و چهارشنبه و جمعه) منتشر می‌شده‌است. این روزنامه تا سال سوم چندین‌بار توقیف شد ولی فرخی به این زورگویی‌ها اعتنایی نداشته، افکار خود را در روزنامه‌های دیگر مانند: ستاره شرق، قیام، پیکار و ... منتشر می‌کرد. طوفان در سال هشتم خود به مجله‌ تبدیل شد اما این بار هم یک‌سال بیشتر دوام نکرد. پس از پایان دوره هفتم مجلس شورای ملی، وی از طریق شوروی به آلمان رفت و مدتی در نشریه‌ای به نام «پیکار» که صاحب‌امتیاز آن غیرایرانی بود، افکار انقلابی خود را منتشر ساخت.

فرخی یزدی برای شرکت در جشن دهمین سالگرد انقلاب کبیر سوسیالیستی، از طرف دولت اتحاد جماهیر شوروی همراه با عده‌ای از محترمین تهران، دعوت شد و مدت یازده روز در آن کشور اقامت گزید و در آن‌جا منظومه‌ای به مطلع زیر سرود:
در جشن کارگر چو زدم فال انقلاب دیدم به فال نیک بود حال انقلاب
من هم به نام خطهٔ ایران سپاس‌گوی بر قائدین نامی و عمال انقلاب

فرخی پس از بازگشت از شوروی، سفرنامه خویش را در روزنامه توفان به نشر سپرد اما بعد از چند شماره، روزنامه توقیف و سفرنامه ناتمام ماند.

آثار فرخی از لحاظ ارزش ادبی مورد توجه و ستایش فرهنگیان و ادیبان فارسی‌زبان و استادان دانشگاه‌های بزرگ هندوستان و در نظر خاورشناسان یکی از مفاخر ادبی معاصر به شمار می‌رود. هنگامی که فرخی غزل معروف خود را سرود، مورد استقبال تمام شعرای پارسی‌زبان واقع گردید:
شب چو در بستم و مست از می نابش کردم ماه اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم
دیدی آن ترک ختا دشمن جان بود مرا گرچه عمری به خطا دوست خطابش کردم
منزل مردم بیگانه چو شد خانه چشم آنقدر گریه نمودم که خرابش کردم
شرح داغ دل پروانه چو گفتم با شمع آتشی در دلش افکندم و آبش کردم
غرق خون بود و نمی‌مرد ز حسرت فرهاد خواندم افسانه شیرین و به خوابش کردم
دل که خونابهٔ غم بود و جگرگوشه دهر بر سر آتش جور تو کبابش کردم
زندگی‌ کردن من مردن تدریجی بود آنچه جان کند تنم‚ عمر حسابش کردم


پایان زندگی :
فرخی در سال۱۳۱۱ یا ۱۳۱۲ خورشیدی به ترغیب تیمورتاش که در برلن او را ملاقات کرد به ایران آمد و چندی بعد دستگیر و زندانی شد. در سال ۱۳۱۶ او را محاکمه و ابتدا به ۲۷ ماه زندان ‌محکوم کردند. در دادگاه تجدیدنظر مدت زندان وی به سه سال افزایش یافت و سرانجام در طی همان سه سال در بیمارستان زندان به سال ۱۳۱۸ خورشیدی پس از شکنجه و آزار فراوان درگذشت. از آرامگاه فرخی یزدی اطلاع دقیقی دردست نیست. ولی به احتمال در گورستان مسگر آباد تهران مدفون است.

 

ابوالفضل رشید الدین میبدی :
ابوالفضل رشید الدین بن ابی سعید احمد بن محمد بن محمود میبدی از مؤلفان نیمه اوّل قرن ششم هجری است . کتاب او به نام کشف الاسرار و عدةالابرار تفسیر بزرگ مشروحی است از قرآن که تألیف آن در اوایل سال 520 ق آغاز شد و چنانکه خود در آغاز کتاب خویش گقته در حقیقت شرحی است بر تفسیر ی که استاد او خواجه عبدالله انصاری ترتیب داده بود و به همین سبب در بسیاری از موارد کتاب خود نام آن استاد را با عناوینی از قبیل پیر طریقت و عالم طریقت و شیخ الاسلام انصاری و امثال آنها آورده است . کلام میبدی در تفسیر او روان و منسجم و در بسیاری از موارد به شیوه سخنان استاد او موزون و مقفّی یا مسجّع است و به همین سبب هنگام بحث در سبک موزون آن سخن رفته است.

میبدی در تفسیر هر یک از آیات آنرا یک بار به فارسی روانی معنی میکند و آن را النوبة الاوّلی مینامد و در نوبت ثانی به تفسیر همان آیه بنا بر روش عامه مفسران و در نوبت ثالث باز به تفسیر آن آیه به شیوه صوفیان می پردازد و در این مورد است که زیبایی نثر میبدی آشکار می شود. کتاب کشف الاسرار به همّت آقای علی اصغر حکمت از سال 1331 ش به بعد در ده مجلد در دانشگاه تهران به طبع رسیده است.»

افتخارات:
کشف الاسرار و عدةالابرار از مهمترین تفسیرهای پارسی قرآن مجید تألیف رشید الدین المیبدی این تفسیر در سال 520 انجام گرفته است.

اشتراک گذاری:
نظرات بازدیدکنندگان

ارسال نظر

  • نظراتی که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی شود
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمییابند

حامیان جشنواره قرآنی طلیعه نور
دبیرخانه جشنواره
آدرس دیبرخانه: یـــــزد، ابتـــــدای خیـــابــان آیـــت ا... کــاشــانی، کوچه شهید قافی، طبقه فوقانی مجتمع سیدالشهدا(ع)
شماره تماس: 1083 3624 - 035
تلگرام: https://t.me/meraj_jahad